اقتصاد موسیقی در سایه جنگ
در دوران یک تنش نظامی یا درگیری شدید، اقتصاد موسیقی معمولاً نخستین صنعتی است که از همان روزهای اول دچار اختلال میشود.
به گزارش میزهنری،به نقل از انجمن موسیقی ایران، در دوران یک تنش نظامی یا درگیری شدید، اقتصاد موسیقی معمولاً نخستین صنعتی است که از همان روزهای اول دچار اختلال میشود؛ چون بخش بزرگی از درآمد فعالان این حوزه از اجرای زنده، رویدادهای حضوری، تبلیغات و اسپانسرینگ و زنجیرههای مرتبط با رویداد تأمین می شود. وقتی کنسرتها به تعویق میافتند یا لغو میشوند، ضربه فقط به خودِ هنرمند وارد نمیشود؛ بلکه کل اکوسیستم موسیقی شامل سالندارها، تهیهکنندگان، گروههای فنی، عوامل اجرایی، پخشکنندگان و حتی کسبوکارهای پیرامونی (مثل پوشاک و خدمات مرتبط با رویداد) تحت فشار قرار میگیرد.
*اثر فوری بر درآمد و اشتغال
مهمترین پیامد جنگ، قطع یا کاهش ناگهانی جریان درآمد است. در حالی که هزینههای ثابت (مثل اجاره سالنها، حقوق نیروهای قراردادی، هزینههای تولید تدارکات و اقلام تبلیغاتی) معمولاً حذف نمیشوند، درآمد اجراهای زنده صفر شد. به همین دلیل بسیاری از فعالان پشتصحنه که اغلب شغلشان پروژهای است در همان بازه زمانی دچار بیکاری یا کاهش شدید درآمد شدند
تدریس که یک راه درامد اهالی هنر موسیقی است در این دوره به طور کامل تعطیل چرا که نه آموزشگاهی باز بود و نه اینترنتی برای برگزاری کلاس های مجازی پس در این شرایط این بخش از درامد نیز به طور کامل به صفر رسید.
*تأثیر روانی جامعه بر مصرف موسیقی
در شرایط درگیری نظامی، جامعه دچار هیجان، اضطراب و عدم قطعیت میشود. این موضوع مستقیماً رفتار مخاطبان موسیقی را تغییر داد.
کاهش خرید بلیت کنسرت حتی برای تاریخهای ماههای بعد، کاهش تمایل به مصرف موسیقی شاد و تفریحی، افزایش مصرف موسیقی احساسی، میهنی و آرامبخش و کاهش ترافیک پلتفرمهای شنیداری پولی و سرویسهای اشتراکی
* تولید موسیقی، رکود نسبی همراه با تغییر محتوا
در طول جنگ تولید موسیقی نه تنها بهطور کامل متوقف نشد بلکه قطعات زیادی با مضمون ملی –میهنی شکل گرفت و ساخته شد اما با این حال بسیاری از استودیوها فعالیتشان کاهش یافت،سازندگان موسیقی پاپ و تجاری، به دلیل نبود بازار فروش فوری، پروژهها را عقب انداختند و حوزه موسیقی سیاسی، اجتماعی و میهنی رشد مقطعی پیدا کرد.اما در مقابل هزینه تولید در برخی بخشها به دلیل افزایش نرخ دلار و تجهیزات وارداتی بالا رفت.
در این میان گروهی که بیشترین آسیب را دیدند صدابرداران،نورپردازها،
عوامل فنی سالنها، گروههای اجرایی و نوازندگان و شرکتهای برگزارکننده بودند چرا که این افراد معمولاً حقوق ثابت ندارند و وابسته به اجرای زنده هستند؛ بنابراین دوره ۴۰روزه برای بسیاری از آنها کاملاً بدون درآمد بود.
*آسیب فیزیکی به موسیقی
متاسفانه در طول جنگ رمضان برخی آموزشگاههای موسیقی دچار آسیب شدند و این به خودی خود لطمه بسیاری به اقتصاد موسیقی می زند.
خسارت وارد شده به سازها و فضای آموزشی، بیکار شدن اساتید آموزشگاه و عدم چرخه آموزش و بسیاری دیگر همگی عواملی برای ضربه زدن به اقتصاد موسیقی هستند.
این روزها که همه مردمان سرزمین مان درحال تجربه فضای آتش بس هستند باز هم
موسیقی به شکل کامل به حالت عادی برنگشته ،درست است که تولیدات قطعات موسیقی افزایش یافته اما متاسفانه بسیاری بخش ها همچنان بدون درآمد در حال گذراندن زندگی روزمره هستند.
به طور کلی اقتصاد موسیقی در سایه جنگ یعنی مجموعهای از شوکهای ناگهانی به درآمد، اشتغال و رفتار مصرفکننده؛ شوکی که اجرای زنده را قطع میکند و باعث میشود کل زنجیره موسیقی از هنرمند تا عوامل فنی و برگزارکننده دچار رکود و بیثباتی شود. در عوض، تولید و مصرف دیجیتال تا حدی ادامه پیدا میکند، اما آن را نمیتوان جایگزین کاملِ اقتصاد رویدادمحور دانست.
یادداشت :سحر طاعتی
