اخبارسینما و تئاترموسیقی و هنرهای تجسمی

نامه سرگشاده نهادهای صنفی هنرمندان موسیقی، سینما و تئاتر ایران به هنرمندان جهان

خانه‌های موسیقی، سینما و تئاتر ایران به نمایندگی از موسیقیدانان، سینماگران و اهالی تئاتر ایرانی طی نامه‌ای سرگشاده خطاب به هنرمندان سراسر جهان از آن‌ها دعوت کردند تا به هر وسلیه‌ای به حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران اعتراض کنند.


به گزارش میزهنری،به نقل از روابط عمومی خانه موسیقی ایران، متن این نامه سرگشاده به شرح زیر است:
«هنرمندان، اندیشمندان، دانشمندان و صلح‌طلبان جهان
در آستانه هزارهٔ جدید برخی آینده‌پژوهان خوش‌بینانه پیش‌بینی می‌کردند که انسان خردمند با اجتناب از راه‌اندازی جنگ در هزارهٔ جدید خوشبخت‌تر خواهد شد.
اما خبر بد آن است که هرچه میل به صلح، آرامش و گفت‌وگوی تمدن‌ها در میان مردم خردمند فزون‌تر شده، تمایل به جنگ‌طلبی برای به دست آوردن منافع و منابع جدید در امپراتوریِ شّر، جهان را در لبهٔ پرتگاه قرار داده است.
اگر امپراتوری‌ها در جهان باستان تلاش می‌کردند بصورت سیاسی- نظامی بر تعداد قابل توجهی از ملت‌های گوناگون، در سرزمین‌های جداگانه و با هویت‌های فرهنگی متفاوت استیلا یابند، امروز امپراتوری شّر به ده، بیست یا سی ملت در جهان هم بسنده نمی‌کند. او همهٔ جهان را می‌خواهد؛

از آمریکای لاتین تا گرینلند، از سواحل غزه تا سرزمین باستانی ایران، اولین تمدنی که نظام دولت‌داری را به جهان آموخت. تمدنی که نخستین اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر را تدوین کرد و احترام به انسان را آموخت.
امروز اما جنگی ناخواسته و بی‌هیچ دستاویز حقوقی و قانونی توسط امریکا و رژیم صهیونی بر ملت ایران تحمیل شده و همچنان ادامه دارد.
در این جنگ نظامی که با احاطه و تسلط بر فضای مجازیِ جهانی تکمیل شده بدون در نظر گرفتن تمام کنوانسیون‌های بین‌المللی، مدرسه، بیمارستان، اماکن تاریخی و فرهنگی هدف نظامی باز تعریف می‌شود و هر جنایتی با بهانه ضربه به نظام توجیه می‌شود.
کودکانی که با هزار امید صبح روز ۲۸ فوریه به مدرسه رفتند و دیگر بازنگشتند آیا حداقل بخش کوچکی از بشریت نبودند؟ تعریفمان از جنایت چیست؟!
ما جامعه فرهنگی-هنری ایران در میانه این آشوب و دوگانه‌ی جنایت و کتمان با بهتی عمیق نظاره‌گرِ سکوت جهانی هستیم!
جنگی که امپراتوری شّر علیه ملت ایران به راه انداخته آخرین جنگ او نخواهد بود. اگر آنها به فرض محال موفق شوند کشور ما را از پای درآورند بی‌درنگ سراغ هدف‌های بعدی خواهند رفت.
اگر شما امروز برای دفاع از مظلوم اقدامی نکنید، فردا بسیار دیر خواهد بود.»

Artists, thinkers, scholars, and peace-seekers of the world!

On the eve of the new millennium, some futurists predicted optimistically that a wise person would live a happier and more prosperous life by avoiding war.

But the sad reality is that the greater the desire for peace, tranquility, and dialogue among the peoples and civilizations, the more aggressively the forces of the evil empire pursue war to secure their interests and resources. Today, they have pushed the world to the brink of the abyss.

Although ancient emperors sought to conquer and rule vast lands and nations through politics and armed force, today, the evil empire is not content with subjugating ten, twenty or thirty nations; it thirsts for the entire world.

From Latin America to Greenland, from the shores of Gaza to the ancient land of Iran—The land that pioneered the concept of a state system; the civilization that formulated and implemented the first universal declaration of human rights and respect for humanity.

Today, the United States and the Zionist regime have imposed an illegal war on the Iranian nation, and it is still ongoing.
In this war—facilitated by their domination of global media— schools, hospitals, historical and cultural heritage sites, and residential areas have been redefined as military targets; demonstrating a complete disregard for international conventions. Any crime is justified under the pretext of “striking the government”.

The children who went to school, full of hope on the morning of February 28 did not return. Were they not part of “humanity”? What, then, is our definition of a “crime”?

We, the cultural and artistic community of Iran, stand in the midst of this chaos—witnessing the duality of crime and denial, and watching the silence of the world in bewilderment.

The war that the evil empire has launched against the Iranian nation will not be its last. Even under the impossible assumption that they could defeat our country, they would immediately move on to their next targets.

If you do not act to defend the oppressed today, tomorrow will be too late.

 

 

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *