محمد روحالامین: هنرهای تجسمی با چالشهای جدی روبهرو است

هنرهای تجسمی با چالشهای تازه و پیچیدهای روبهرو شده است، چالشهایی که میتوانند سرنوشت این هنر را دگرگون کنند. محمد روحالامین، طراح گرافیک و از چهرههای شناختهشده این حوزه، در گفتوگوی اختصاصی با این رسانه، از این چالشها و پیامدهای احتمالی آنها سخن گفت. آیا فناوریهای نوین مسیر تازهای برای پیشرفت این هنر میگشایند یا آن را به ورطه سطحینگری میکشانند؟ و چگونه میتوان اصالت و خلاقیت را در هنرهای تجسمی حفظ کرد؟
هوش مصنوعی؛ تهدیدی جدی برای هنرهای تجسمی
به گزارش میزهنری، محمد روحالامین، طراح گرافیک و یکی از فعالان برجسته در عرصه هنرهای تجسمی، در گفتوگوی اختصاصی با خبرنگار ما به چالشهای جدی هنرهای تجسمی در سالهای اخیر اشاره کرد و تأکید کرد که هوش مصنوعی به عنوان یک پدیده نوظهور، تأثیرات منفی زیادی بر این حوزه گذاشته است.
روحالامین گفت: «هنرهای تجسمی در سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ تحت تأثیر پدیده شومی به نام هوش مصنوعی قرار گرفتهاند. این فناوری نه تنها به کیفیت آثار لطمه زده، بلکه اعتماد به نفس هنرجویان و علاقهمندان به این حوزه را کاهش داده است. متأسفانه این آسیبها فقط به هوش مصنوعی محدود نمیشود، بلکه سادهانگاری و بیتوجهی به مرارتهای آموختن در حوزه هنرهای تجسمی نیز تأثیرات منفی بسیاری به همراه داشته است.»
سادهانگاری و سطحینگری؛ موانع رشد هنرهای تجسمی
در پاسخ به پرسش سیدمهدی موسوی درباره تأثیرات روزافزون هوش مصنوعی بر هنرهای تجسمی و چگونگی نجات این حوزه از بحرانهای کنونی، محمد روحالامین مشکلات اصلی را در تلاش افراد برای دیدهشدن سریع و سطحی دانست. وی توضیح داد که مشکل اصلی این است که افراد بهجای کسب مهارتهای عمیق، به دنبال راههای سریع و سطحی برای دیدهشدن هستند. بسیاری از آثار فاقد عمق بوده و غالباً از روی یکدیگر کپیبرداری شدهاند. متأسفانه، بخش زیادی از فعالان این حوزه تنها به دستهبندیهای خاص محدود شدهاند و دغدغهای از کیفیت ندارند، بلکه بیشتر به دنبال جلب توجه عمومی هستند. این روند با کمک هوش مصنوعی تسریع شده است، زیرا این فناوری به افراد این امکان را میدهد که بهراحتی و بهسرعت آثار هنری تولید کنند که فاقد اصالت و عمق لازم باشند.
نمایشگاهها و گالریها؛ هنرهایی با تأثیر محدود
روحالامین با انتقاد از وضعیت نمایشگاهها و گالریها، بیان کرد: «نمایشگاهها و گالریها قطعاً برای معرفی آثار هنری اهمیت دارند، اما آثاری که در این فضاها به نمایش در میآیند، بیشتر به محافل خاص محدود میشوند و تأثیر چندانی بر جامعه ندارند. اگر هنر بخواهد تأثیر واقعی بر جامعه بگذارد، باید از فضای بسته گالریها خارج شده و در سطح عمومی، مانند خیابانها و فضاهای شهری، به نمایش گذاشته شود.»
آینده هنرهای تجسمی؛ پیشبینی سالی دشوارتر
در پایان، روحالامین وضعیت هنرهای تجسمی در سال ۱۴۰۴ را بدتر از سالهای گذشته پیشبینی کرد و افزود: «جهان امروز به سمت سطحینگری و سرعت میرود. وقتی با استفاده از هوش مصنوعی و ابزارهای دیجیتال میتوان آثار هنری تولید کرد که فاقد اصالت و عمق هستند، دیگر ارزشهایی چون خلاقیت و مهارت کمرنگ میشوند. در چنین شرایطی، هنرهای تجسمی نمیتوانند به شکوفایی واقعی دست یابند.»
وی در خاتمه تأکید کرد: «برای اصلاح هنر، ابتدا باید انسانها اصلاح شوند. هنر بخشی از علوم انسانی است و تأثیر عمیقی از سبک زندگی و ارزشهای اجتماعی دارد. برای هنری عمیق و ماندگار، باید نسلی تربیت کنیم که درک عمیقی از هنر و ارزشهای آن داشته باشد.»