پیوند هنر ایران و کره جنوبی در تهران؛ ۸۰ اثر در نمایشگاه مشترک دو کشور
نمایشگاه مشترک خوشنویسی و نقاشی ایران و کره جنوبی با ارائه ۸۰ اثر از هنرمندان دو کشور، هم‌زمان با هفته فرهنگی کره جنوبی در تهران گشایش یافت؛ رویدادی که با هدف تقویت پیوندهای فرهنگی و هنری دو ملت برگزار شده است.
به گزارش میز هنری، به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، نمایشگاه مشترک خوشنویسی و نقاشی هنرمندان ایران و کره جنوبی، هم‌زمان با هفته فرهنگی کره جنوبی در تهران و با همکاری مرکز هماهنگی فرهنگی گفت‌وگوی همکاری آسیا (CCCACD) و سفارت جمهوری کره برگزار شد.
این نمایشگاه با حضور کیم جون پیو، سفیر کره جنوبی در ایران، در محل کنسولگری این کشور در تهران افتتاح شد و در آن ۸۰ اثر از هنرمندان دو کشور در رشته‌های خوشنویسی و نقاشی به نمایش درآمده است.
کیم جون پیو در مراسم افتتاحیه، هنر را زبان مشترک ملت‌ها دانست و با اشاره به نزدیکی فرهنگی ایران و کره جنوبی گفت که از تماشای آثار هنرمندان ایرانی لذت برده است. او همچنین ابراز امیدواری کرد نمایشگاهی مشابه در سئول برگزار شود تا زمینه ارتباط و نزدیکی بیشتر دو پایتخت فراهم شود.
سفیر کره جنوبی با اشاره به جایگاه نمادین عدد ۴۰ در فرهنگ ایران، انتخاب ۴۰ هنرمند ایرانی و ۴۰ هنرمند کره‌ای را نشانه‌ای از دوستی و پیوند میان دو ملت توصیف کرد. به گفته او، با وجود اینکه هنرمندان کره‌ای امکان حضور در این رویداد را نداشته‌اند، آثارشان در کنار آثار هنرمندان ایرانی به نمایش درآمده است و امید می‌رود در برنامه‌های آینده، حضور مستقیم آنان نیز فراهم شود.
وی همچنین درباره آثار هنرمندان ایرانی توضیح داد که این مجموعه شامل آثار ۳۰ هنرمند در حوزه هنرهای تجسمی و خوشنویسی و ۱۰ اثر در زمینه مجسمه‌سازی است.
یکی از بخش‌های مورد توجه این رویداد، اثری از دکتر تندیس تقوی، هنرمند خوشنویس ایرانی، بود که در آن عناصر خط کره‌ای «هانگول» با هنر خوشنویسی فارسی تلفیق شده است. سفیر کره جنوبی با قدردانی از این ابتکار، هم‌زمانی آن با صدمین سالگرد احیای مجدد خط هانگول را دارای اهمیت فرهنگی و تاریخی دانست و این اثر را نمادی از پیوند هنری دو کشور توصیف کرد.
در بخش‌های دیگر نمایشگاه نیز آثاری در زمینه هنرهای تجسمی، مجسمه‌سازی، لباس‌های سنتی کره‌ای و نمونه‌هایی از هنر پارچه‌بافی و پوشاک سنتی استان یزد به نمایش درآمده است.
سفیر کره جنوبی در پایان با اشاره به تنش‌ها و درگیری‌های جهان، هنر را عاملی برای نزدیک‌تر شدن ملت‌ها دانست و تأکید کرد که «هنر مرز نمی‌شناسد و دوستی نیازی به ترجمه ندارد».
